İsmin Çıkmaz Sokaklarda

Olmuyor, bir patikadan çıkıyorum ellerine Hislerinde bir ürkeklik, eksik bir coşku, Arkasındasın karton duvarların, sarhoş pembe zakkumların. Yine de uzanıyorum düşlerine koyu bir gecede Kalbim ağaçlara, banklara, masalara çarpıyor, Dokunmuyor kirpiklerin yüzüme artık Çok geç. Sabah olmuyor, gün batmıyor artık ağır yüklü anlamlarıma. Ben hala sallanan bir yalnızlık sembolü çocukluğumda. Yol başlar, yol bitmez. Kurak kayboluşuna, yitirlişine doğru bir gece yolculuğu şimdi. Kör gibi arıyorum bir sevgi dolu ifadeyi, olmuyor. Kör kütük çaresiz, seralara yatırırken fotoğrafları Ansam da, söylesem de bir ismi, Değişmeyecek güllerin duruşu. Fısıldasa da rüzgar gözlerine, duysan Mavi bir şiir uyansa hatrında. Koşuyorum yolları, her karışta sensiz çiçek kokuları Suskun bakışlar damla damla, metropolik özlemler içimde, Sanki bir son buluşma öncesi uygunsuz kehanetler yazıyorum. Kaderim gözlerin, kaderim kalemim, Ellerimi uzatsam da otobüs duraklarına, Adımlarımda yoksun işte Yaşamak bir intihar olasılığı gibi Her sabit bir değişkene mahkumken. Dayanıksız binalar bedenim Duygularım korumasız gecekondu çocukları şimdi. Yere eğip beyaz tenli gururunu Gözyaşlarımı kurtarma enkazlardan, Ölüm sırasını savmış çoktan Yine de rüzgara karşı bir sigara yakıp Ölü aşklardan çiçek topluyorum. Herşey geriye doğru genleşiyor, Dün geceye doğru uykuya dalıp ismini çıkmaz sokaklara veriyorum. Sonra oturup bir kaldırıma ağlıyorum, olmuyor. Daralıp uzuyor, kayganlaşıyor caddeler. Beklenmeyen aksilikler, küçük dikkat hataları gibi, Rastgele seçilmiş bir kart, bile bile bir ihmalkarlık... Ters yöne akan trafik kazaları gibi seviyorum seni. Boşver diyorsun bir renk eksik olsun resimden Olmaz diyorum, olmuyor! Zincirleme olumsuzlukları yazıyorum Tanrı'ya Cevaplar kuruyor sarı yapraklar uçuşurken Sen hala solgun bir sonbahar portresinde yalnız, Kapılar, paramparça buğulu camlar, Basit melodiler dilimde Susuyorum kelimeleri sayfalara, Al diyorum, uzanıyorum gözlerine Bir akıntının en sıcak noktasına bırakıyorum kağıtları, Nehrin gölgesi gibi mürekkep dökülüyor ellerine, Sense reddedip bu bitişin harikulade başlangıcını Kara deliklere bırakıyorsun uzun dalgın bakışlarını Dokunamıyor hislerin sözcüklerime, olmuyor.