Adı Konmamış Sevda

adı konmamış öksüz bir sevda gün be gün kök saldı büyüdü içimde gözlerimin yağmurları bile; sen diye yağdı, gönlümün bahar güneşlerine... yalan aşkının önünde eğildi gururum yüreğim yol aldı sürgün mevsimlere... ömrümün yaprakları dökülen sarı hazan sayfalarında bir anı bile kalmadı yaşadığımız o büyük sevgiden binlerce yıl uzağımdasın sanki kalabalıklar içinde bile bulup bulup kaybettiğim sen samanyolunda yıldız misali kayıp gittin ellerimden... şimdi yağmalanan duygularımın kuytusunda sarmalayarak öksüz sevda masalını çiğ düşüyor hayallerimin tomurcuklarına göğsümde bastırsam en sancılı isyanları, denizlerde boğsam da gözyaşlarımı, yine de geceler umut taşımıyor sabahlara hüzün vuruyor, hasret yağıyor gönlümün kıyılarına...