Bohçamı Hazırladım

tükendim bilmeden yıllara yenilirken yüreğim adı konmamış gecelerle gün ağırana, saçlarım kızıla boyanana kadar biraz hayalinden biraz da sigaramdan içerek zamanı dudaklarımdan ağır ağır çıkan sözcüklerle öldürüyorum sevildim belki de sevemeyeceğim yüzlerine bakarak gülemeyeceğim kalpler umutla dolu hayalleri olan kişiler tarafından oysa sendin benim kimsesizliğim yalnızlığım aşkımdan öte hayatım diye bildiğim bir tek sen vardın belki de yaşadıklarımız satır aralarındaki boşluktan farksızdı yüreğinde ördüğün ağlarla söylediğin yalanlarına takılmış bir tutsaktım belki de zor işte anlamanı beklerken seni benim gözlerimle seni benim yüreğimle sevemeyeceğin ve göremeyeceğin gerçeğiyle anlayamayacağını biliyorum zor işte ne seni sevmeme ne de senden uzaklaşmama fırsat veriyorsun gündelik bir aşkın gündelik bir kıyafeti gibiyim artık sevda için çok geç biliyorum ve bu yüzden bohçamı hazırladım senin yüreğinden gidiyorum...