Belliydi Zaten

ta en başından belliydi bu aşkın kan uyuşmazlığı takvim tutmazlığı... ne kadar anlatsam da kendimi anlayamadın içimde yer edenleri ben ne kadar desem de mavi; sen inatla diyorsun ihanetin izleri... yol aldıkça deli gönlüm kan kızılı gelincik şafaklara nasıl istedim bilsen; kök salmak, filizlenmek içinde Dicle gibi, Fırat gibi saf ve gür sevgimle akmak, dolmak yüreğine... oysa sen bilmiyordun; bütün hüzünleri tutuklayıp içimde masmavi bir yürekle gelmiştim sana ilkbahar güneşlerini getirmiştim avuçlarımda ben uzattıkça kır çiçeklerini, sen soldurdun hazan yaprakları gibi... madem ki sensizliği vuruyor zaman anlatmak anlamsız duygularımı ben aşkımı bağlasam da bitmeyen ümitlere sen aldırma git! .. git! ..yüreğinin götürdüğü yere... ay alev alev yanarken göklerin orta yerinde unutma! gecenin mavi gözleri hep üzerinde her şey rağmen kucaklamaya hazır seni, sevgiyle, şefkatle, hasretle...