Kayıp Sevgiler Kenti

kaypak bir rüzgar esintisi bir imbattı avurtlarıma dolan bu şehir, bu yedi tepe sen kokuyordu dudaklarında denizin tuzu teninde yosunlar ağlıyordu... önce vuruştum, sonra yenildim sana hiç bir şeyim kalmadı sevdamdan başka kimbilir kaç yanardağ daha büyüyor ömrümün ıssız sularında kayıp sevdalar kenti yüreğim şimdi buram, buram sisler altında boğulurcasına... mağlup bir sevgi, bir matem bıraktım sende şimdi çok uzaklarda ellerim acıma! .son kurşununu da sür şarjörüne vur beni! ..vur firar eden umutlarımı vur ki; gömülsün son bulsun bu cinnetim ağlamıyorum desem de inanma sakın, yalnızlık yağmurunda sırılsıklam yüreğim... şimdi bu kentin sokaklarında bir aşkın enkazı duruyor, külleri savruluyor göklerinde yaşam omuzlarımda öyle ağırlaştı ki; kalbim sanki darağacında, geceler ilmeği haydi bir mezar da sen kaz öyle durma bak! ..simsiyah bir matem misali sevdam düşüyor ayak uçlarına...