Yine Gel Beni Terketmek İçin

sonu olmayan bir sevgiydi bendedi seninle olmayacaktı biliyordum bu yüzdendi kaçışlarım ama her gidişimde aşkım büyüyor daha çok seviyordum yavru bir alageyik gibi ürkek nefes nefese kan ter içinde yine sana koşuyordum yağmur olup yağıyordun üzerime yapraklarım yeşeriyor çiçeklerim açıyordu kuşlar dallarımda şarkı söylüyordu... oysa en başından beri biliyordum hiç sevmemiştin beni ama aldırmıyordum bendeki sevda ikimize de yeter diyordum anafora kapılmıştım beni sana sürükleyen bir akıntı gibiydin girdabında kayboluyordum.... zaman ilerliyordu ve ben biliyordum her saat kedere acıya biraz daha yaklaşıyordum çaresizlik değildi beni yıldıran merhametsiz bir aldanışın kör kurşunundan korkuyor şüphenin kıskançlığın cinnetinde köz gibi yanıp yanıp kül oluyordum... sen toros rüzgarlarının asi çocuğu sen teninde buzlar eriyen karayağız delikanlı sadakatsiz hoyrat bir esintiyle geldin burgu burgu işledin en derin içlerime önce sende sever gibi yaptın sonra herşeyi bir anda yıktın başeğmez gururumu yerlere attın sevdam gibi büyük oldu aldanışım şimdi yatağımda sıcaklığın yastığımda bir kaç tel saçın bu aşkın en büyük mirası diye her sevilen gibi sende hasret bıraktın....