Yalan Söylüyorum...

Yıldırım aynı yere iki kez düşmezmiş Bir başka sevdamı sakın getirme aklıma.. Haramlama günleri EYLÜL parlaklığında Bir yaprak dolusu ayışığı tutarak gülüşlerine Bekle iyilikçi sabahları benimle.. Çıkacakmışcasına birbirimize unutamadığımız haberi Ve ince damarla atarcasına daracık şakaklarından sayıkla beni... Tufanla dişilik gözyaşlarımı Nuh gemisi yalanlarıyla omurgalanmış kayıkta Deniz bir aşağılık duygudur balıkta Birileri giyotinlerle beslemiş bakışlarını Seni çağlar ötesinden çağlar ötesine götürüyorum Ama yoksun ortalıkta YALAN SÖYLÜYORUM... Uzaklarda yaşayan bir eski anarşiste sevdam Ellerine değemeden sevdiğim.. Ankara''nın her yerinde sen kokarsında Bir birinci caddede yok ayak izlerin Bakırdan sonbahar güneşi tıpkı Çıkarmadan gelinliğini dul kalan gelin.. Bense gönlümü kiralık katil gibi salmışım senin peşine AYIP MI? Göz kırpışların gümbürdüyor sessizlikte Yüreğim hala karasaban gibi sürüyor ömrümü Yinede bereketli umut başaklarından Siyah saçlarının kör düğümlerini çözüyorum bıkmadan..usanmadan Yalnızlık falçatası biçiyor yüreğimi boydan boya ikiye Bulvar kaldırımlarında ayyaşların yürüyüşünü gözlerimden geçiriyorum Tüm yollar 'Nihat''a gider diye utanmadan.. Hangi söz dermanım olur? Seni özlemenin adını öfke koymusken.. Ne senden nede rüzgarından haber varmış.... Oysa... Biliyorum, O sendin beyaz, Kanatları kanamış... Pencereme konan güvercin.. adını ''BEDO'' koyduğum.. Sensizliğimin akşam voltasındayım Geceye..ayaza.. inat Artık yere basmasa da ayaklarım Mahzun bakışlarım ezilmekte toprak misali. Tırmanarak yasakların dağına Kaçak zamanlarda yaşadığı mutlu anlara Bedel ödemekte anarşist sevdam.... Doğru senden kaçıyor daha çoğu seni özlüyorum.. Ne arkadaş toplantıları..ne iş çıkışları İstemem anıların vazoya konmuş gül olup bir sürecik koksun Yaşam hep arayıp bulamamak esmer oğlum.. Ben ezelden varım ama sen hiç yoksun.. Bak yine YALAN SÖYLÜYORUM..