Anladınız

ağlamadan önce sildim gözyaşlarımı içimde siz bilmediniz bu yüzdedir hep gülen yüzümü gördüğünüz gözlerimde parıldıyan ışık şaşkın kararsız o gülümseme ki 'mutluluk' sanırdınız üzüntülerim, hep kuru temizleme... ağacın gölgesine konuktur çoğu zaman o tavşan ürkeği evlatlık yetim o dalkavuğu kendinin ki başarısız -o benim.. kuru dal siz 'ağacın kendisi' diye tanırdınız korkularım, saklanır hep heybetime önce umutlarım sonra da aldanışlar yarım ve tek yaşamayı öğretti aşklar bugüne dek gövdesiz bir yarım dinlediniz suskun haykırışını ki siz 'şiir' bilirdiniz sessizliğim,hep teselli yüreğime Bütün şiirlerim kendime tamamladığım yarım ki ben ona 'aşk' derim