Gidenler

kalk gidelim bu dünyadan bu gökyüzü, yıldızlar sahipsiz kalsın ve kimsenin olsun bu toprak çimen gözyaşı unutsun kalanlar ağlamayı kalk! şimdi yatmak iki metrekare yere yakışmaz bize hem hangi güzelim yaşam sığar ve hangi yas kaç seneye? gidelim bir aşk kuşanıp en beyazından boğulup rakı kadehlerinde ölelim be... onlar, şimdi hatırlamaya gülen yüzümüzü paylaşamazlar eski resimleri de bilmezler... hangi yüz sığar üç beş resime kaç gülüşümüz var hiç görmedikleri ve kaç ağlayış bilmedikleri anlat gidelim hadi ölmüşüz çoktan Dar gelir Karacaahmet, unutulmak... zor gelir bize sığıntı dudak izlerimiz kadehlerdeki yadigar kalsın. hiç bir yüz sığmaz ellere gitmek isterse bırakın... da ölelim be!