Acın Hangi Dilde Acıtmaz

Ahdımdı, Yüreğimi sıvadığın balçıklar arasından ışıldamak Yeni güne salt umutlarla başlayıp Ümitleri bir tespihe sıralamak. Açmadın Çaldığım kapıları Kapına göz pınarlarımı bıraktım Her damlası vurdu avlularına Gümüş tentelerinden damladı sevinçlerim Yüzünden süzüldü bir çok defa Kafanı kaldırıp bir kez bile bakmadın. Acın hangi dilde acıtmaz? Söyle de onu yazsın kalemim Çekilecek acı kaderde kalmaz Eminim... Yaramdı, Gönlünün yaren oluşu bilmediği coğrafyalarda Fethettiklerin kara bulutlarca işgal edilirken Fethedemediklerinin sancısı vardı karnında Yetemedim Gözünde büyüttüklerine Yetemedin Bu yangını söndürmeye... Son vedamdı, Şiirlerimle ellerinin arasına buruşturup bıraktığım Kalbinin nasır tutmuş yanlarını Bileyledi mi söz yaşlarım? Bu aşkla birlikte küllenemedi yazık Kapında nöbet tutan gözyaşlarım...