Elif Sezgin

Ahdımdı, Yüreğimi sıvadığın balçıklar arasından ışıldamak Yeni güne salt umutlarla başlayıp Ümitleri bir tespihe sıralamak.…

Susturulmuş acılar, morfinli sancılar Bir ağrı kesici yutsam geçecek sandığım hayal kırıklıkları.. Elimden tutan adamın elindeki geçmişten kırıntılar, Umutlar, vaatler, boşa çıkmam…

Eylül yorgunu düşler Hayıflanırken belleğimde Yokluğunda boş kalan kollarımı bağlıyorum Bağlıyorum ödünç deli gömleğiyle…

Ağlama; Son darbe değildi yediğin. Söyle, hangi masalın uyutan masumiyetinde kaldın? Hala,…

Ah Mona; Saçlarında toprakların kokusu… Dalan gözlerinin can çekişen ferinde, Beklediklerinin bir daha gelmeyecekleri korkusu…

Aşk adam seçmez… Ummadığın bir anda tüm görkemiyle Beliriverir sol yanında. Bilmezsin……

Aşktan alacaklıydık en çok O yüzden, Kaldırımlara yaydık ihtiraslarımız kokan satırları…

Nefesim tepinirken ciğerlerimde Sesinin kırık çocuk telaşları Gözümü değil Gönlümü yakıyor...…

Zaman ağdalı bir düş misali Yapıştı göz kapaklarıma Hani diyorum gitmeseydin, Nasıl teğellerdim yüreğimi…

Küçük bir çocuğun elinden şeker çaldı bugün Soytarı kılıklı kader Kederi ben yakıştırmadım sana, inan! Yüzünü döktükçe sen içimde yıllanıyor öfkeler…

Bir türlü aklın almıyor değil mi? Bu kadar sevilir mi bir insan? Sus! Yorumsuz kalsın bu da zamanda asılı hayaletler gibi..…

Nefesin düşlerimin surunu üflerken Telaffuzu mümkün olmayan kentlerin Loş kokulu ayyaş kentlerin sokaklarında Tenimden eziyorum seni kir kir…

Seni topluyorum birer birer. Düşlerime serpiştirdiğin ufak dokunuşlarından, Kimliksiz kahkahalarından, Çocuk kırılganlığında ki bakışlarından,…

Kim olduğunu bilmediğim biri değildin.. Tanımadığım, güvenmediğim birine, Elbette açamazdım yüreğimin kanatlarını. Seni tanıyordum..…

Gün kirpiklerinden aralanıyor bana Sen taşıyorsun saksılardan Salkım salkım begonvillerle Seninle uyanıyor yedi bin anı…