Ekmek Arası Aşk

Bardağın içerisinde sallanıp Rengine yol arayan Çaylar gibi süzüldün ömrüme Beklemeden Demini bıraktın derinlerime Koyu kızıllığını süzdün Gözümün yaşından Ne istedin aşka titreyen telaşlarımdan? Çöktüm dibine… Ki, Hala sallanır durursun Camdan kalbimin kırılan yüzeyinde… Katık ettin ihaneti aşkın mayasına Küf kokulu anılarım kaldı şimdi Sakladım, Mendilimin oyasına Saklandım, Hıçkırdığım petunyanın Bir avuç topraktan saksısına Kendimi gömdüğüm gerçeklere Ağıtsın, Söyle, Üzerimde ki topraktan beni, Hangi yağmur arıtsın? Bayat ekmekler gibi ufaladın kelimelerimi Hangi sözcüğün içerisine katsam Şiir oluyor şimdi… Söylesene, Şiir yeteneğin mi Yoksa, Duyguların mı somuta dönüşü? Yetenekse sende başladı doğuşu, Ama yetmiyor, Olmuyor doyuruşu Duyguysa, Canlanmayacak hiçbir söz ile Çoktan öldürdün içimde çırpınan kuşu