Oyalama Artık

Sandığın gibi değil, Durmadı hayat Prangalı düşlerin nöbetini Devraldı yalnızlıklar Artık ne sen varsın, Ne de senden kalanlar… D/üşüyorum Üryan bahanelerimde boğacağım sizleri Soyunun yalanlar… Hayallerin Baştan çıkartıyor şeytanı Bir gece yarısı Otel odasında harcıyorsun masumiyetini Bana ait kalamıyorsun… Saçlarım Tırnak aralarımda Vücudum Beyaz çarşafların kirli karanlığında… Sana ait kalamıyorum… Sus… Çalma konuşarak naftalin kokulu anılarımı Şu portmantoda yüreğimi unuttum, Onu at bana Sonra kapat bütün kapılarını Sararan benzim hoyratlığından zamanın Gözümde ki nem tozdan Ellerim tansiyondan titriyor, Bedenim soğuktan… Oyalama hayat Hayat oyalama, Kaderimi onun kaderine Kenar süsü gibi oyalama