Utancın Al Rengi

Cevabı yürek isteyen bir sualin Eriyen suskunluklarına cevap arıyorum dudaklarında Taşlaşmış kalbine inatla, Hep aynı perdelerin şahit olduğu El sallayışlarımı bırakıyorum sokağa… Sokak görüyor, Sen görmüyorsun… Asfalt büküyor boynunu, Sen dönmüyorsun… Sevgisiz sevişmelerinin iniltileri kazınıyor amel defterime Tanrı bile hesabını sormuyor, Sende yanıyorum diye… Bu sevdadan, Bir bozuk para gibi elime bıraktığın hüzünden başka Ne kaldı ki geriye? Ne farkım kaldı ucuz bir fahişeden Sen yüreğini vermedikçe ellerime? Çekip çıktığın şu kapıdan geriye döndüğünde Ne bedel biçeceksin adımlarınla ezdiğin yüreğime? Zaman alkol ikindisi… Hüznümü dikemiyor hiç bir kenar mahalle terzisi Her gün yırtılıyor bir uçtan bir uca, Şehir gözlerimde kırmızıya boyanıyor, Sen görmüyorsun… Mektuplarım ulaşıyor adresine, Sen dönmüyorsun… Sigara dumanlarının günahlarını da yükledim omzuma Her ağlayışımda biraz daha yüklendim ateşinin ucuna Terin kokan bu çarşafları aylardır yıkamıyorum, Yastığını göğsümde uyutuyorum Bilmiyorsun… Her gün biraz daha eksiliyorum sen görmüyorsun… Bedenimi kelepir fiyata kendine satan bir yürekten Merhamet bekliyor ruhum Duymuyor, Son kalp atışlarımı da toprağın altına gömüyorsun… Uğulduyor içimin yankısı, Ruhum çağırıyor bir gece yarısı Sen ruhlardan korkuyorsun… D ö n m ü y o r s u n