Yanına Yanımda Yer Yok!

E Elif Sezgin
0 Altın Yaprak
Sana hiç söylemedim ama, Düşlerden çalıyordum seni. Yüreğinin adımlarıydı kelimelerim Ayak izlerini öpüyordum yazdıkça Kaleme dokundukça nefes alıyordun Kendini öldürdün, Kalemimi kırdın da gittin... Şiirlerimi sayfalardan söktün de gittin! Kirpiklerimde birikiyordu notalar, Gözlerim üflüyordu aşkın surunu yüzüne Hangi hayal kırıklığı parçaladı Pamuklara sardığım kalbini? Nasıl bunca yabancılaştın kendine? Şarkılardı, söyleyemediklerimi sana fısıldayan Beni susturdun, Şarkıları notalarından söktün de gittin... Adını gitarımdan sildin de gittin! O sahil eski sahil değil artık, Seni söyledim, Dinlemedi... Kaldırımlara yasladım yüzyıllık kederimi Ahmaklığıma kaldırdım kadehleri ilk defa bir öğle vakti Kuşlar biliyordu, Sen bilmiyordun... Gemiler dönüyordu, Sen dönmüyordun... Eller biliyordu Sen kıymet bilmiyordun... Beni son kere şaşırttın Kendini hiçliğe astın da gittin... Bu aşkı piç ettin de gittin! Sana hiç söylemedim ama Dualarımda büyütüyordum seni Her gün azar azar bozuk para gibi harcadığın 'Biz'e nazaran, 'Sen'i koruyordum kendimce Yaşadığın, yaşattığım herşeye ihanet ettin Son kurşunu anılara, Sözlerini boşluğa Sıktın da gittin... Şiirlerim topladı bohçasını Kağıdı çıplak bıraktın da gittin...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.