Yokluğundan İçeri

Ruhun ruhuma iyi gelmiyor nicedir Bedenime yaslanıyor hüzünler, Sol yanımda açıyorlar çiçek gibi Birer birer... Her gözyaşı öncesi Romatizmalarım azıyor, Yaşam kalitem parmaklarımın ucundan süzülen Küller gibi Renkli rüyalardan çıktı geceler Aklım bir divane gibi, Bir adını, Bir de acıtmalarının iz bırakan soluğunu Heceler de, heceler... Kalbin kalbime iyi gelmiyor nicedir... Sol yanımı oyun bahçesine çeviren Kelebekler yok artık... Kramplar midemi çoktan terk ettiler, Senden kalan tek şey, Bir diş fırçası, Bir de ruhunun izini sürdüğü Çıkmayan anısı... Bana iyi gelmiyorsun nicedir... Omuzunda başımı yasladığım yer çökük, Yaşadığımız evin kalbi Kırık dökük... Çiçeklerim saksılarında ecelde, Menekşelerimin boynu bükük. Kaderim sıkılmış örmekten ağlarını, Boydan boya sökük... Bir mey gibi demleniyor acın, Seni bırakıp gitmek mi daha zor, Yoksa kalıp hüznün ağırlığını taşımak mı, Anlamadım...