Bir Düşün Kanatlarında Kaldı Aşk

Aklımı yağmurlarında ıslattım Çünkü gözlerin Gönlüme düşen birer yağmur tanesiydi. O yağmurlarla büyüttüm, İçimde sana dair gülleri. Yaprağına ayaz vurur diye Geceleri ısıttım, umutlarımla. Işıl ışıl yıldızları sildim gökyüzünden, Güzel kaşlarından Kendime gök kubbe yaptım. Gülüşün haziran güneşiydi Üşüdükçe kırmızısında yandım. İçimde mavi bir gonca güldün, Açtın. Ben o gülden, Kos-kocaman bahçeler yaptım. Benim gibi tanısaydı tarih seni Unuturdu 'Babilin asma bahçelerini'. Saçının tellerinde, Rüzgâr olmaktı düşlerim. Oysa şimdi Yokluğunun uçurumuna sürüklenen Eylül vurgunu, yaprak gibiyim. Şimdi bir denizi andırıyorsun Ben senin yanı başında Sana hasret bir sahil. Gönlüme her vurduğunda o minik dalgaların Bende kalırsın sandım. Oysa sen, her gelişinin ardından İçimdeki bahçeden bir şeyler aldın Beni hasretinin güneşinde Çırılçıplak bırakıp, yaktın. Çiçekleri sökülmüş Kumları eşelenmiş Bir sahilim şimdi Dağınığım yani darmadağın. Yine yanında olacağım Denizi bekleyen her sahil gibi Ama artık Aşka dair umutlarımı Bir düşün kanatlarında bıraktım. Su ile Toprağın bir bütün olmadığını Göğsüme vuran her dalganla Defalarca anlattın Biliyorsun hep geç anlarım Yine geç anladım. Sen geceleyin Göğsünde yakamozlar ışıl ışılken Ben gecenin karanlığında Kaybolmaktan yoruldum. Sen yaşam dolusun, Öylede kalmalısın. Kırgın, küskün ya da dargın değilim. Hem bak gülümsüyorum. Çünkü içimde Seni sevmenin onurunu taşıyorum. Dayanabildiğim kadar dayanırım. Ama artık Şiire,aşka ve sana veda ediyorum. Çizdiğim bütün SEN'ler Yine gözlerimde kalacak Hiçbirini yırtmaya cesaretim yok Gözlerinle başlamıştı bu yağmurlar SEN İSTEDİN Gözlerinle bitiriyorum