Haziran Kokulu Eylülüm

Sensizlik çekilmiyor, ne baharda nede güzün. Adın dudaklarımda yasak,kilitli bir hüzün. Oysa ne güzelde gülümsüyor resminde yüzün. Dokunsan dağılırım şimdi, inan ağlarım be gözüm Söylesem adını dost bildiğim beni yargılar. Anlamaz kimse bizi,aklınca kızar,sorgular. Bilseler,saramaz yaramı en iyi sargılar. Acil durum var gülüm,yine çoğaldı sancılar. Sabaha ne kaldı bilmem, kaça dayandı saat? Seni unutmayacağım,bu sana en son vaat. Biz bizi anlayalım,başkada istemez naat. Sen iyi ol güzel gözlüm,kaçmasın sende r a h a t. Gün gelir, belki yine dokunur elin ellerime. Bir kurşun gibi düşer,yine bakışın gözlerime. İşte o gün,intihar eder mutsuzluk,yüreğimde. Yasaksa yasak! anlamıyor,söz geçmiyor gönlüme. Yine taşırdı yüreğimi,özlemlerin dört nala. Dizginden anlamıyorlar,gem vurulmuyor bu ara. Resminle dertleştim yar,fazlamı daldım yoksa lafa. Affını istiyorum,gözlerim '-git yat' diyor bu aptala. Adın dudaklarımda saklı,o benim en yasaklı türküm. Bilsen seni anmadan geçmiyor hiçbir anım hiçbir günüm. Resminde başka güzel ama inan yetmiyor güzel gözlüm. Ellerini özledim, benim haziran kokulu eylülüm.