Sen Yaşamın Değerini Anladıkça

yollardayız her birimiz ne kadar gideriz nererelere vurur yüreklerimiz çekilmez olur günlerimiz her kelimenin altında sürünürüz her bakışın geçmişini büyütürüz suçlu ararken aynalardan uzak melekleri ararken kendimize yaklaşırız sonbaharın yalanlığında bir rüzgar işte gelip geçer her zaman bu sokaktan hani senin yaşadığın buradan yüzündeki tebessüme bakmadan kaçarken içindeki fırtınalardan bazen sürüklenerek bazen de yürüyerek aslında düşünmeden savrulurak kelimelerde gözlerindeki derinliğe sahip çıkamadan uzun uzun kenarda düşünürken bir bir damlayan anıları toplarken aslında daha çok yalnızlaştığını bilmeden erozyona uğramış hayatındaki ağaçlar yokolurken sen hala bir kaç fidan dikmek için uğraşırken sen hala gözyaşlarınla yeniden doğmaya çalışırken her sabah hayata yeniden yalandan yere başlarken sonunda merdivenin sonunda ne yaşadım derken günün sonuna perdenin kapanmasına bir kaç daha kalacak üstüne yığılan hüznü temizleyemeden ayaklarına dolanan hayalkırıklıklarını defedemeden anlıyacağın hayata hayat diye bir tepeye çıkıp sevdiğini haykıramadan bu duraktan ayrılacaksın... pişmanlık sırtında bir yük olarak kalacak hiçbirşeyin anlamı kalmayacak hiç bir gözyaşının hiç bir umutsuzluğun hiç bir başarısızlığın... anlam aramayacaksın daha... kelimelerin altında dolaşmayacaksın artık bakışların içinde kaybolmayacak istemeyeceksin şarkıların hüznünde durmaları bitireceksin hiç bir şeyin anlamı kalmayacak hayatında hiç bir hayalin kırığı batmayacak gururuna onurun yine senin olacak kim ne derse desin gururun yine senin olacak kim seni gurursuz görse bile... hayat senin hayatın oldukça hayatı hayat olduğu sürece yaşadıkça hüznü derinden neşeyi üstünden yaşamadıkça sen yaşamanın değerini anladıkça... yaşam da senin değerini anlayacak...