Matem Tutan Matmazel Silvia

Dalga geçer gibi,aşk Delili sen olmalısın Silvia! Boğuk sigaralı sesinle,göğsümde doğrulmalısın Her yer fazla bekletilmiş koruk Tükürmeliyiz sevgilim,kısır yarınlara Aşkla sokulmalıyız,içinde bulutlar idam edilmiş gökyüzüne İçimde filizler ölmüş sömürülmüş Azarla kuraklığınla,isyana meyil fikrimi Adın;uyuşturur tüm benliğimi Ruhsuz bir dilenci gibi,dolaşırsın sanrılarımda O kadar kararlı O kadar aymaz Silvia kadınım! Sana da günaydın,hayatım Sokrates'in cebinden biraz ulak çıkarttım Biraz daha uyursan,inan en yakın arkadaşınla yatacağım Yazılmış tek neşeli ağıt! Rüya hırsızı çocuklar gibisin Her yer şimdi lunaparktır işte Temiz bir kahkul boğumu,alnından kasıklarıma inen Kusursuzca öl Silvia! Başka bir Tanrı'dan dirilelim Mümkün olduğu kadar sevapsız Sade bana serbest,yasak yeşilsin Silvia Gözlerin var sahiden Kemiklerin kir,kemiklerin duman Kahkahamsın kalpazan duam Yer gök şişirilmiş ihtişam Bireysel cümleler kurmayalım Silvia Ellerin kezzap,küt saçların cüzzam Baaslaşayım izin ver saçlarında Yezidleşeyim tüm organlarında Sıkışmış bir haykırışla! Bu işin şakası yok Silvia Giyotin şimdi tam şah damarımda Kısrak kokulu rimeller sür gözlerine Bilirsin severim Bana kalırsa tüm günahlarını affederim Sessiz bir odada,şiir yazmak kadar Sahiden ve zehirli seviyorum seni Bunu en iyi sen bilirsin; Ben kimseden af dileyemem Silvia Ama beni affet ve gir son kez koynuma!