Hallerim

Beni ne dünya anlayabildi Ne de ben anlayabildim. Her halim ötekine yabancı. Nereye gitsem birini götürüyorum. Bir düşünceli bir de heybetli Halimi yanımdan hiç ayırmıyorum. Arada uykulu halim tutuyor ellerimden. Rüzgârda savrulan halim Gözümün önünden gitmiyor. Ellerimi açtığım halim Hep arkamdan geliyor. Şimdiki halim eskiyi arar oldu. Yorgun düştü bu beden. Ne kollarımı kaldırabiliyorum artık Ne de düşünebiliyorum seni eskisi kadar. Düşünceli halim şiir yazmaktan, Heybetli halim ise kalem tutmaktan öteye Gidemiyor.