Geriye Kalanlar

Bir gün okul bitecek Ve o liseli çocuk bu okuldan gidecek Yıllar geçecek aradan O liseli çocuk biraz daha büyüyecek Belki de aynalardaki yüzü değişecek Resimlerdeki çocuk ona yabancı gelecek Ansızın hatırlayıp uzaklara dalacak Derin derin bakacak gözleri yaşlanacak Kim bilir belki bir gün aynalar düşmanı olacak Ama birileri var ki onlar hep dostu kalacak İlk aşkını İlk sevgilisinin, ezilerek, büzülerek tuttuğu elini Hani o tutmaya bile kıyamadığı saçının telini Hani o kalbinin yanında küt küt attığı Sonra ilk ayrılığı Terk edip gidilmişliğin hüsranını Ya da ismini kazıdığı o eski sırasını Hayatın rüzgarına kapılıp gidişini Her sevdaya inanıp bir daha sevişini Artık sevmem deyişini Hayatın gözünden damlamasını Ağlamasını Kolay olmayacak zamanla öğrenecek unutmasını Belki de unutacak Herkesin hayatından birer birer çıkacak Herkesi hayatından birer birer atacak Ama birileri var ki onlar hep dostu kalacak Elinde o günlerden kalan ucu yırtılmış bir resim Dilinde yıllardır söylemediği unutulmuş bir isim Gözlerinde canlanan hayal meyal yüzleri Ve yüreklerde saklanan arkadaşları Defterler arasında unuttuğu gül yaprakları Ya da hiç unutmadığı Çamlıca hatıraları Uzanıp yetişemediği umutları Ve ardında bıraktığı bir okulun artıkları Şimdi� Onu bekleyen Her saniye sınav yapan Zorlu bir hayat Süre çok kısa Bir yanlış her şeyini götürüyor Üstelik istediği sorudan başlama hakkı bile yok�