Kalbim

İlk kez şuramda bir şeyler oldu, İşte tam şurada, sol yanımda, Meğer insan şuradan seviyormuş da, anlamadım, İşte tam şurada, sol yanında Ben mi sakladım onu diğerlerinden? Yoksa o mu beni diğerlerinden, anlamadım. Ne o başkalarının sol yanına gitti, Ne de gelenleri kabul etti, anlamadım. Bugüne kadar aklımla hareket ettim de, anlayamadım. Mübarek bir gün Cuma, saat dört, Koltuk numaram otuz dört, Tanrım ben buraya nasıl geldim, anlamadım. Yalnız da değildim üstelik yanımda birisi vardı, İşte tam şurada, sol yanımda, tanıyamadım. Mübarek bir gün Cuma, saat on, Karşı kaldırıma bakmamı söyledin ya, Ne olduğunu anlamadım ama baktım, Ve anladım. Seni ilk kez o an anladım. Meğer yıllarca seni beklemişim de, Senin sözünü dinlemişim de, Bitsin artık bu hasret demişim de, Göz göze gelince, işte o an anladım. Neydi aileme yalan söylememe sebep olan? Neydi beni karda kışta yola koyan? Neydi bilmediğim bir yere ilk kez beni götüren? Göz göze gelince, işte o an anladım. O zaten seninmiş de, Her şey güzel gözlerinde gizliymiş de, Beni yanına getirtmiş de, Elimde kırmızı bir gülle karşına geçirince, işte o an anladım. Sen o gece olmaz demiştin de, Dünya şöyle bir üzerime geldi de, İçim kan ağlasa da yüzüne güldüm de, Onun bana seslendiğini, işte o an anladım. Pazar günleri ayrılık günüymüş de, Onca Pazar ailemin yanından ayrılırken görmemişim de, İnsanlar ayrılırken duygularını belli edermiş de, Yüzüğünü ve tokanı bana uzattığında, işte o an anladım. Filmler konusunu gerçekten alırmış da, Onlarca film izledim de, Ayrılırken bile film karelerine konu olmuşuz da, Uzaklaşırken; sana baktığımda, Dönüp bana baktığını görünce, işte o an anladım. İnsan vücudu her şeye alışırmış da, Onca belgesel bunu haykırsa da, Çarşamba’dan Pazar’a hiç uyumamışım da, Pazar akşamı yatağa uzandığımda, işte o an anladım. Askerlikte zaman yavaş geçerdi de, Peki ya şimdi niye geçmiyor zaman, sence? Sevip de bekleyince zaman geçmiyormuş işte, Askerken seni bekleyince, işte o an anladım. Yirmi bir yaşıma geldim de, Kendimi tanıdım bildim de, Sol yanımda neler olup bitmiş de, Her gece Tanrı’ya senin için ağlarken, işte o an anladım. Her şiir kısa olmuyormuş ki, Ne bileyim bugüne kadar hiç şiir yazmadım ki, Bu bir şiir mi onu da bilmiyorum ki, Ben duygularımı kelimelere dökmüşüm ki. Her şeyi daha iyi anlıyorum artık, Çünkü Ben; Seni, Onu, O An’ı anladım ki, Peki ya sorarım sana: Sen ne anladın ki?