Kaybedince Anladım

Ne yazık ki sen de gittin yoksun artık hayatımda, senden uzak olmak ne kötü şeymiş, insan sevdiklerinin degeri onlar uzaktayken anlarmıs sözü ne kadar dogruymuş, suc bende ögrenemedim hala, sevmeyi asık olmayı tutulmayı, suc bende ben hepsini bi anda yapmaya kalktım, simdi ne oldu içim cok acıyor, dön desem yüzüm yok, bilirsin aglarımda yaram oldugu zaman, uyutmaz bu acı sabahlara kadar, emre yine susacak anlasılan emre yine yalnız kalacak, su halime bir bak, daha sen gideli iki gün oldu ama yüreğimdeki sensizlik bütün vücuduma yayıldı...! aglamak ne kadar kolay bundan sonra, senin le ısınan bedenim, simdi gözyaslarımla tekrar sogudu, buz kesildi kalbim, yüreğimdeki oluk oluk akan kan durdu, sen yoksun, ve ben kırık bir kalple evimin kalorifer peteğinin yanında, gözümü yakan sigarımın dumanı esliğinde sarkımızı söylüyorum, (yerine sevemem yerine sevemem razııyım yapayalnız tükensin yıllarım ama yerine sevemem yerine sevemem olmuyor denedim yinede yerine sevemedim HERSEYİM) yapayalnızım ne bir gelen ne bir selam veren oldu iki gündür, sen gittin hayatımdan herkes giti hersey gitti, bana ne yaptın sen neyimi aldın, neden eksik kaldım ben böyle , nedir bu sessizlik, bulutların çöküsü, günesin sönüsünü mü izlemek bana düsen bu durumda, yıldızlar kafamdan asagıya bosalıyor, ama yinede karanlık hersey, sen gittin gideli gözlerim boş sokaklara yalnız insanlara derin derin dalıyor sessizce alıp basımı gidesim geliyor buralardan bu sehir bana dar geliyor, sıgamıyorum gitgide içimdeki yangın büyüyor, vakit gecmek bilmiyor, sus pus oturmak bana cok koyuyor, kısacası hayat sensiz kalitesiz...! seni ben seviyormusum...! maalesef...! Ben sana mecburmuşum! seni kaybedince anladım...!