Kimbilir 2

Ay yine düşmüz denize Bense titrek bir mum alevinde Bu soğuk gecede Zamansa zaten gecenin son deminde Sensizliği içiyorum sigaramın her nefesinde Ne güzel duruyorsun karşımdaki bu resminde Seni senle özlüyorum yani resminle Denizden esen mletem seni zikrediyor Teyipte sen çalıyorsun İsmin gökyüzüne fon olmuş yıldızlar dan ediyor Sesin eşliğinde Ay kıskanıyor yıldızları senden yani senin yüzündeki ışıktan Giderken koyamam diyorsun bu aşkı valize Yerim yok diyorsun götüremem bu aşkı gittiğim yere Ömrüm yok diyorsun sevemem seni ölesiye Yüzüm yok diyorsun bakamam gözlerine Neden gidiyorun Bunu sende bilmiyorsun Ne zaman döneceğini söylemiyorsun Seni ne kadar sevdiğimi görmüyorsun Dur gitme diye haykırışlarımı bile duymuyorsun Aşkımızın hatıraları olarak ise küllerini bırakıyorsun Sensizliğin kaptanıyım bu okyanusta Ufukda ne sen varsın ne de o güzel gözlerin Tayfalarım hasret acı ve çile� Rotam belli değil, pusulam yok elimde Sinsizlik bazen alabora oluyor gibi içimde Ama ben bırakmıyorum sensizliği Büyük dalgalar çarpıyor sensizliğe Bir o yana bir buyana yatıyor sensizlik bu okyanusta Ve hava karanlık yağmur yağıyor sensizliğe Şimşekler çakıyor gökyüzünde Ardından gelen büyük bir dalga Teker teker kaçıyor sensizlikdeki her şey tayfalarım bile Bir tek ben kalıyorum sensizlikte Tutmuşum dümeni sımsıkı bırakmıyorum Bırakmamda bu dümeni ölesiye diyorum kendi kendime Ve sonunda batıyor sensizlik, bende içinde Belki çırpınsam kurtulacağım ama kurtaramadım seni Her kaptan gibi bende bırakmıyorum sensizliği