Sen

gül açmaz senden habersiz toprağa düşmez yağmur damlaları sayende uçuyor kuşlar kedersiz ateşi kalbimin ve sonbaharı batar gemiler en sakin sularda gülüşünü esirgersen kaptanlardan sana yakalanırım pusularda kaçsam da en koyu zindanlardan mevsimler ölür ışığını saklarsan ağaçlar daim yaprak döker depremler olur semayı sarsan bir aşkın kalır yıldızlar bile çöker sen gidersen yol kaybolur siyah elbiselerini giyer şehir şairler kendini mahsende bulur kan taşır denize nehir ama kalırsan güneş yeniden doğar tüm kapılarını açar kaleler o gün mutluluk hüznü boğar o gün lale atar kuleler heykelini dikerim ülkemin coğrafyasına kalbimi kalbinle bir cümlede kullansan dünya hazinelerini eklerim mirasına bir kez olsun adımı ansan