Ben Senin Esirinim

Ben esirin olmuşum bilmeden Ben gözlerinde tutsak kaldım Beni deşen hançerse saçların Ben bilmeden mahkum olmuşum yüreğine Cezam kesilmiş bile Ben esirin olmuşum seni sevmeye Durmadan yorulmadan sevmeye Beni tokatlayansa sözlerin Ben bilmeden mahkum olmuşum yüreğine Cezam kesilmiş bile Ben esirin olmuşum bilmeden Sesini duymaya gözlerine bakmaya Yüreğimi dağlasa da saçlarını okşamaya Aklımı alsan da seni düşünmeye Ben bilmeden mahkum olmuşum yüreğine Cezam kesilmiş bile Bak şimdi ben senin eserin olmuşum bilmeden Varlık la yokluk arasında bir yer de olan Hatta oraya nasıl geldiğini bile bilmeyen Kutlarım seni bir şaheser yaratmışın Ama sende bilmeden Bilmeden hiç inanmadığım ama aslında var olan bir şeye inadım Sayende Ben bu yükü de kaldırabiliyormuşum Ama kambur olmuşum ama delik deşik kurşun misali sözlerinden Ben yinede yaşaya biliyormuşum Tabi buna yaşamak denirse Eğer tekrar gelmek gibi bir şansım olsaydı dünyaya Gene severdim seni bıkmadan Seni sevmeyi sen bilemezsin çünkü O mutluluğu sen yaşayamazsın Peki ya beni mutsuz yapan ne peki Sanırım sevilmemek olsa gerek Ben senin esirin olmuşum bilmeden Cezam kesilmiş bile Ölene dek kalbinde hiç sevilmemek