Esaret

Baştan alalım AŞK'ı, Herşeyi yeni baştan, silbaştan yaşayalım... Mutluluk firari bir duygu şimdilerde, yeniden yakalayalım... Özleminin, hasretinin hiç dinmeyen cehennem sıcaklığında imana gelen kalbim, AŞK'ına esaret... Aldığım her nefeste saplanır paslı bir hançer; Ve ben "YOKSUN"luğunda daha ne kadar nefes alabilirim..? Berduş işlenmişim gecelere, gökyüzünde yıldız olmak varken, Bağmlısı olmuşum bir zehrin, sevgin dururken... Arebesk müziklerde dem tutarken sözlerim, Bir, bir keman telinde ezilirim. Her yerde sen olduğun gibi, hiç bir yerde yine sensin, Aklımın alıpta başını gidebileceği her yerde ve hiç bir yerdesin, Her şeyin ve hiçbir şeyin uzaklığı kadar yakınım, Ve sen hayatımın esaretisin... Mahsur kalmışım yokluğunun pençesinde, hıçkırığım ayrılıktan, Hasretin bile ümitti böylesine yanmaktan, Terkedilen sen sanmıştım oysa farkında olmadan! Meğer, benden de olmuş benliğim, şimdi ben, ben senin esirinim...