Kadın(dı)!

-sıradan değildi.../ kadındı! terkedildiğinde kafası karışıktı... ...çürürken pencere önünde; düşlerini sayarken, mehtap hüzünlerine kara maskeli adamları daha tanımıyordu; canavar ruhlu bedenlere bırakmıştı kadınlığını, artık geri alamıyordu... ../ kelimelere düştükçe, harflere kalıyordu bazen şakacı gülümsemelerde isyanını saklıyordu; anlayan anlıyordu da, onun yaşadıkları başkaydı en pahalı mücevher ısmarlanmıştı kadınlığına... sıradan değildi.../ kadındı! yarasından bir kadın daha damlıyordu... ...biliyorum, diz çökerse bir kadın sevgi intihar eder... o yüzden yazmak çok zor / kadınsa, bir şiirde anlatılan, karanlığa tükürmek gibi... düştüğü yeri görmeden, sesini duymadan... hüzünlü bir evdeki yitirilmiş anı gibi ağlarsan, çiçekler intihar eder; ağlama olur mu?.. ( gerçek sevgi: kadının tenini okşayan elde değil; ruhunu kuşatan elde, yaşanır...)