Unutmak Günahtır Seni...

Bütün mısralarım sen olmuşken... Gelincik tarlasındaki toprak gözyaşına sevdalanmışken Gökyüzündeki yıldızlar yitirilmiş kalp tortularıyla bezenmişken Ve şarkılar şiirlerden çalınmışken... yaşamak da neyin nesi? Bazen ben yokken Kendisiz kalmışken / bu beden Sensiz çoğalmışken Harflerle oyun oynardım... sonra gülerdim güllere sensiz hangi an tutuklayabilir ki çaresizliğimi! sırf şiir yazmak için karaladım defterimi elimde saz telinden yapılma bir kalem yazıyorum kendimi evet! hayır! ve bitti... unutmak günahtır seni!