Bende Bir Zamanlar Biz`dim

Ben ikinci bir kişiyle biz olma ihtimalini mahşere bırakmış Gözlerimi yalnızca bakmaya ama hiç görmemeye ayırmış Buz tutmuş ellerimin ölüm beklentisine cevapsız bir hayatta Var sanılan bir kalbin yokluğunda her nefeste sonu yaşıyorum Bende bir zamanlar biz'dim Ne vakit ki gözlerimi yalnız açtım yüreğime bir sabah Benliğimi o gün sezdim Benimde gözlerimin bir çift karşılığı vardı Ne vakit yüreğimden yağmur yağdı gözlerime O gün her ikisi de yalnız kaldı Sözümüz vardı biz olduğum kişiyle Yüreğim sıcacık olurdu sıcaklık ellerime vururdu Ama buz gibi oldu yüreğim ve ellerim gidişiyle Demek kalbim yokmuş Her şey boşmuş Demek şimdi ben sarhoşum ya Ben ayıkken dünya sarhoşmuş...