Göbek Adım Yalan Olur

Zindanların kuytuları sokağa dökülür Ardımda ağlayan bir zincir kalır Belki yalnız kalırım Savrulan bir çocuk yüreği gibi Yitip giden Yitirdiğim sevdamın ardından bakakalırım Saçların dolanır hasret çeken gönlüme Gün olur Tozlu bir defter bulunur boş bir odada Yarı silinmiş yazılarında Karınca istilasından artan bir parça ekmek bulunur Yeşilin sarıya çaldığı sabahlarında Ankaranın Yalancılığında yanmış bir yürek bulunur Zaman geçer Baharın ardında bir kuru yaprak kalıntısı İçimi sarartır Şairliğimi unuturum Şiirlerim sahtelerinde boğulur Zaman geçer Geçer ve biter Zindanların kuytuları sokağa dökülür Yalancı mahkumlara mezar olur Zaman geçer Yüreğim kuytularına sıkışır zindanların Düşlerimi yazacak kağıt bulamam Düşlerim piç olur Zem zem suyuyla da yıkansam Göbek adım yalan olur.