Çilingir Sofrası

/Bir düğüm atmışsın ki boğazıma Artık kırk çilingir/sofrası/ gelse açamaz.../ Ömür törpüm zaman yontarken /Adem/ babamdan kalma kanatlarımı Cennetten kovulmanın isyanı çökmüşken günahlarıma Geri dönerim umuduyla yol boyu bıraktığım ekmek kırıntılarım/gözyaşlarım/ Kurumuşken ardımda... Bir beyaz daha iliştiriyorum saçlarıma... İl/i/klerime kadar işliyor Azrail'in keskin bıçağının kesif kokusu... Korkmuyorum... Dalından düşen yaprağın solukluğu sadece tenimdeki Yeni bir hayat başlayacak toprak anayla Yeniden doğuracak beni... Belki bir çiçekte... Biliyorum... İşte diyorum işte...Tam da bura/m/da Konduracaksan beni bir çiğ tanesine, kış habercisine Ne sen ağla...Ne ben donayım... Bırak kalayım gözlerinde...Boğulayım... Ben senin için yaşarım bu hayatı yeniden Ama sen benim için ölmeyeceksen... Hiç doğma... Karanlığıma... Bilirim güneştir zihnimde teyellenen diğer adın Sen benim için yanmayacaksan... Hiç doğma... Sabahlarıma... /Huzursuzum....Aralık kalmış bir kapı kadar... Ya kapat beni... Ya da aç ardıma kadar.../