Bu Bahar

Bu bahar, bir rüzgarın koynundayım. Ayaza durmuş, bütün dağ başlarında İçli bir türkü kıvamındayım Sevdalar çamura bulanmış ozan sözlerimde Bir çilingir sofrası ısrarındayım Bu gece, karanlık çöken kıyılarda Durgun denizlerin dalgasız dokunuşlarındayım. Çok erkenden bitmiş akşam Posta güvercinlerin kanat çırpışında Erkenden çökmüş gözlerime gri bir yalnızlık Mesnetsiz bir unutuş olmuş zaman Ve uzamış, uzamış sonbahar Hazan bir güz'ün sarhoşluğundayım Hiç bilmediğim yerlere kıvrılır bütün yollar Soluğumda üşür bütün sular Ve bana aşikar yatak olmuş kuytular Aklımı deler de geçer düşünceler Firarında sayıkladığım uykularda zor geceler Bu bahar kelimeler umarsız Dokunuşlar azade bildiklerimden Amansız bir yarayı kanatır durur Mısralar habersiz çektiklerimden Bu bahar yine kederin buyruğundayım Sanki daha mı mavi denizde körfez Bu deli maraz suspus eder gizemi Hasbihalden sus örülmüş dilbazım Yaşandıkça katar katar ömrün her dem'i Yarım bırakıyorum artık sofranızda aşkları.. Yamalı bir bohçaymışım sırtında hayatın Çektim ellerimi ölümün beyaz yüzünden Hüzünler devşirdim boynuma bu bahar Kirli sakallarımda artık eylül.. Bu bahar, şiirin kanlı bağrında. Şairlerin buruk intiharlarında. Erimiş karlar gibi yitip giden dizelerin çığlığında. Kainatın dışında. Bin defa, varlığımın çıplaklığındayım...