Fanus

I Bu güller benim için mi açıldılar, Bu güller sizden bana açıldılar delindi ufkumun karanlığı, günüm gecemi eritti baştan uca, üstünde bir fırtınaydı bana kanat geren, tenimdeki bulutlar esmer, içimdeki kem taş paramparça : Bu gülün durmadan, elim yüzünüze görülmemiş bir cennet çizsin : beni kendinize Âdem seçin. II Pencereniz sıkısıkıya kapalı, kapınızda Dilini kimsenin sökemeyeceği bir sürgü, Kokunuz damarıma dayanmış kama, süngü Bakışınız bana erişecek olsa, dilinizden kan toplasam, göğsünüzden bahar ve yaz, kasıklarıma sağanak, inin, kasıklarınız loş inim, bir dokunsam : Açılsanız ağır ağır : Hayat ağır, Ölüm uğrayıp doğru zamanı kolluyor hep, ikisinin ortasından çıkın gelin çıkagelin : Beni kendinize bakır tenli at seçin. III Benim bahçem nicedir yekpâre çöldür, Tohum olup düştünüz : Tek tek her kum Tanesi rüzgârı denedi, döndüler havada, rüzgâr onları savurdu, gittim kentlere ektim ruhumu : Kederim tuttu topraklar. Döndüm geldim buraya, sizden bir serap doğmuş - ben gayrı ayrılmam kendimden, güneşim akrepler için gurur, gecelerim yıldız takımadaları, kapanırım üstünüze derin fanus, soğuk sıcak kesilir : kendinize beni büyük Prens seçin.