Ah Tamara!..

Yorgun dalgaları en iyi sen bilirsin mehtapsız gecelerde usulca ağlayışları bir sen dinledin turnaların serenadını ayrılık akşamlarında kucakladığında bir sen emzirdin kucağındaki dolunayı. simsiyah dumanlar kaplarken asumanı Ah Tamara!.. Koca bir mavilikte bir başına mahzun kalışına mı yanayım derinlerde sakladığın sevdalılara mı ah!.. o gözlerindeki kırmızılık iştiha çığlıklarına düşmüş can mı, yüreğinin sıcaklığı mı, hınç mı? sen mi seçtin erbain yalnızlığını yoksa bir ah mı bağladı ayaklarını. Ah Tamara!.. Kardeşlerini görürüm her sabah ve akşam yanyana dizili beşi bir yerde en büyük kardeşin zengin, umarsız küçüğü heybeli yine çarıksız kınalı, sedef, biraz daha ilerde kız kardeşin Üsküdar’da dul, sahipsiz gelen geçen gemilere karşi arsiz herşeyini almiş Istanbul denen hirsiz ne su, ne balik ne de toprak ne dal, ne yaprak kalmiş, çirilçiplak onlar senin kadar saf ve temiz onlar senin kadar duru güzellik degil sen, tamara kal; akdamar sana yakişmaz, Van'in en güzel kadini saglicakla kal Tamara, degişme hep öyle kal Ah Tamara!.. Hoşçakal