Yağmur Sonrası Gökyüzü

Saçlarına ak düşmüştü mavinin gördüm; başımı kaldırıp da baktığımda kara bir delikti yalnızlığı; uçuşan kuşlar ve tayyareler, apak kirpiklerinin arasından geçerken gamzelerini de gördüm mavi damlalarını boşluğa dökerken kimi yeşildi, kimi sarı ve diğerleri. Gözleri açık ağlayanlar bilirler hani, hıçkıra hıçkıra ağlarken bir renk cümbüşü oluşur ya kirpiklerde buğulu bakışlar oturur gözbebeklerine damlalar bir zincir gibi halka halka ve arasından geçen güneş kırıkları gökkuşağı gibi görünür ya gözlerimize, işte, öyle bir şey, yağmur sonrası gökyüzü. Denizi öpmediği günler Gri bir yaşama mahkum eder alemi Toprak susar, su susar, kuşlar susar Karışır gündüz ve geceler Selam sana ey güneş deyip de yırtınca griyi Yeryüzü çekince örtüyü üstüne Ölünesi mavi dudaklar buluşur.