Yetkili

(Bir gün, üç-beş derde duçar, -Bizi anlar, bizim Yaşar, demiş. Bizimki : "Sizi anlıyorum dostlar Lakin konu beni aşar," demiş.) Nasıl "yetkilisin" ki böyle İ’zanın mahkum, yaşarsın sen! Belli bazen, vâkıf olduğun Olunca zil-zurna, coşarsın sen! "Sorunu" bilirsin, çözüm mazlum Biraz uzman... seni nazlım! "Konular seni aşıyor" ya Birilerini aşarsın sen!... Muamma mı... duyarsın sonrasında Sen, bürokratlar sofrasında... Kimsenin ret edemeyeceği Bin bir çerez, iyisinden kaşarsın sen! Adımıza konuşur, bizden yersin Cehalet güruhunda münevversin... Tipin bizden, dilin bizden yahu Ahmet, Mehmet, Yaşar’sın sen!... Düşündükçe elbet şevki gelir "Yükseklerden" de mevki gelir. Aşka gelip iki laf etsek Sel gibi kabarır, taşarsın sen! Elim, kolum bağlı ise de Biliriz nereye koşarsın sen! Günü gelir bir gün aslanım Tattırdığın zulmü, yaşarsın sen!...