عراقی

چون سکندر ز منزل عادات شد مسافر به عزم آب حیات اندر آن عزم و آن طلب بانی بود با او حکیم یونانی…

صاحبا راز اندرون ز نهفت تا نپرسی ز من نخواهم گفت بنده را خاطری است ناخرسند عاشق هجر یار لیک به بند…

مرحبا مرحبا نسیم صبا خبر از دوست چیست باز نما حال ما بین درین پریشانی باز گو تا ازو چه می دانی…

عاشقان در کمین معشوقند ساکنان زمین معشوقند عاشقان را ز دوست نگزیرد بلبل اندر هوای گل میرد…

مرحبا مرحبا محبت دوست کز درون آمدی نه از راه پوست دلم از چز تو خانه خالی کرد با تو سودای لاابالی کرد…

ای هوای تو مونس جانم مایه درد و اصل درمانم مرغ جان تا بیافت دیده باز در هوای تو می کند پرواز…

ما مقیم آستان توایم عندلیبان بوستان توایم گر رویم از درت و گر نرویم از تو گوییم و هم ز تو شنویم…

ساقیا باده صبوح بده عاشقان را غذای روح بده باده عشق ده به ما مستان می بده مای ما ز ما بستان…

مطربا نغمه حزین بر دار یک زمانم دماغ جان تر دار از نه آهنگ خرده عشاق نغمه ای گو ز پرده عشاق…

آن غریبان منزل دنیی آن عزیزان جنت الماوی محرمان سراچه قدسی لوح خوانان سر نه کرسی…

بود در کنج خانه صبح دمی خاطر من بخود فتاده دمی غزلی دلپذیر می گفتم درر از عشق دوست می سفتم…

حبذا عشق و حبذا عشاق حبذا ذکر دوست را عشاق حبذا آن زمان که در ره عشق بیخود از سر کنند پا عشاق…

هر که جان دارد و روان دارد واجب است آنکه درد جان دارد حمد بی حد کردگار احد صمد لم یلد و لم یولد…

مبدا امر جوهر انسان قابل علم کرد در پی آن آلتی از کرم بدو بخشید که بدان نیک را ز بد بگزید…

بود مردی همیشه در گلخن گلخنش بود سال و مه گلشن گرد حمام نفس می گردید گلخن جسم را همی تابید…