Dört Mevsim

Bahardır bu bayram. Bahçede gülü seyre dursun. Sen kuruntularla, geçmişi sorgularsın. Bir bak etrafa. ılık bir esinti. romantik güneş. İçim oyle ısınıyor ki;içim bir köz bir alev. Durma;yürü şu kumsalda, bak şu denize. Sesini dinle, ne mırıldanıyor dersin deniz sana Anlatmakla bitmez ki bu mevsim. Deryalar,rüyalar,hayaller sanki sıcak vücutlu bir kadın. İşte böyle bahar , ve nevruz, hıdırellez anlatır sana. Ve yaz... Aşık memleketin çocuğudur yaz. Seni çağırır seni simgeler. Alnındar teri damlatır, kalbin ayrı bir mevsimdir. Ne eve girersin ne işe gitmek istersin. Yaşamın kaynağı olur, uçup gelir. Seni imkansız alıp uzak uçlara. Bahçede sedir üstünde oturmuşsun. Üstadın dediği gibi, yorulmuş bir rakı bulur seni. Çek , çek bir kadeh daha... İşte böyle yaz, ve düğün , rakı anlatır sana. Beyaz yorgan gibi yerde serili kış Işıltılı kristaller yağar üstüne Ha sen, ha kardanadam... Oynaşır dururuz birlikte. Koca çınarın elleri üşür dağın yamacında. Bir eldiven, bir bere... Yakıştıra bilir misin bu ihtiyara bu denli. İşte böyle kış, ve kestane, hırka anlatır sana. Gri bir dumandır son bahar. Rüzgarla dans eden bu gazeller. Sonra huzam şarkıları dinletirsin o hasrek kalan yare. Bir bakarsın sağanak yağmur altında elinde naylon bir gül. Bulamazsın zaten kan kırmızı, bu mevsimin hüznünde. Bu yağan yağmur ve bir de senin özlemin büyütür gülü. Sakın ne sen onu incit ne o seni İşte böyle sonbahar , ve yaprak , yağmur anlatır sana.