Yılda bir yüzümü görürdü ev halkı Hatırlarım beni Uykumda sevdiğini annemin Hele büyük annem…
Ercümend Behzad Lav İstanbul'da doğdu, İstanbul Sultanisi'ni bitirdikten sonra Darülbedayi'de aktörlük yaptı. Dört yıl süre ile Berlin'de Stern Müzik Konservatuarı ve Reinhart Tiyatro Akademisi'nde öğrenim gördü. Radyoda spikerlik ve yayın şefliği, tiyatro yönetmenliği ve öğretmenlik yaptı. İstanbul'da öldü. Dadaizm, fütürizm, kübizm ve sürrealizm akımları etkilerini şiirine yansıtmış, Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde serbest ölçünün ilk uygulayıcılarından öncü bir şairdir. Toplumsal konuları ve ülke meselelerini irdeleyen şiirler yazdı.
S.O.S. (1931)
- Kaos (1934)
- Açıl Kilidim Açıl (1940)
- Mau Mau (1962)
- Üç Anadolu (1964)
- Bütün Eserleri (1996)
Ercüment Behzat Lav şiirleri
Vahşi hayvanlara yediriyorlar ölülerimizi Beyazlar bizimle savaşınca Bizse kendimiz yiyormuşuz Onları haklayınca…
Bir şehir bilirim Denizi boncuk rengi Kubbelerine çınarlar yaslı Çarpık cumbalı inişli yokuşlu…
-1- Tarlada yalnız kalmış gelincik Aşk tohumları üfürüyor…
Sen bir asmasın, küpe salkımlarla asma bellim.. Elim değmesin,…
Oynuyor ay Mor salkımlı suda Oynuyor ay…
Melih Cevdet'e I. Avrupalı İsâ sırasına göre ihtilâlcidir…
-I- Yaz günü ova buz Çatlıyor boz ovada…
Bir sihirli değneğim olsa; vurduğum yerde güller açılsa, Uçan güller...…
Mau'vam, kara fildişim Ayın sedef kakmaları somaki teninde Nar dili nar lezzetinde Bir haz buğusu tüter nefti gerinmende…