Yol Eyledin

Deli gönül sevme dedim Sevdin de beni neyledin Bahar idi ömrüm benim Şimdi sen har eyledin. Dertlere koydun da beni Koynumu mezar eyledin Ağıt yakamam ardından Beni hem kalan hem giden eyledin. Eyledin beni sıradan da Yücelere özlem eyledin Bırak yakamı benim Canı sık boğaz eyledin. Heder oldum günbegün ben Kederlere kondum ben Kolum kanadım kırıldı Beni uçamaz eyledin. Şiirlere daldırdın beni Duygularla boğdun beni Şarkılarda hüzün oldum Sazımı kırık eyledin. Sevdim bir kez, dönüş yok Kutup soğuk Çöller kurak Beni zor yaşam eyledin. Hangi teli çalsam kopuk Hangi umuda uzansam yokluk Bu dünyada düzen bozuk Beni ezilen büzülen eyledin. Ruhlar bedenler kokuşmuş Yürek dağı yokuşmuş Etraf it kopukmuş Beni yiten eyledin. Dondurdun iklimimi Soldurdun güllerimi Giden geri gelir mi Gözü yağmur eyledin. Dile gelmez artık sevda bahsi Tanklar gibi ezdi hissi Savaşlardan çıkmış gibi Beni viran eyledin. Yıktın geçtin rüzgar idin Sevgisizliktin hep estin Yapayalnız koyup beni Özü talan eyledin. Hancı mantıklar arasında Ölüm var hatırda Buralarda durmak acı verir Beni hem yol hem yolcu eyledin.