Acıların başka bahara, uzanıp kaldığı, Ateşlerde yandım, cılız kalan şule misali. Sanki yanan ben değilim, içinde sakladığı, Elbet bir gün söner diye, verilmişti gözdağı.…
20.Ocak.1954 günü Erzurum/Dere Mahallesi/Bican Sokakta dünyaya gözlerimi açmışım. Tahsil hayatımı Erzurum’da tamamladım. 10.09.1971 yılında (yani 17 yaşımda iken) evlendim. 21.08.1972 yılında İlk memuriyete, Erzurum PTT Bölge Başmüdürlüğüne bağlı PTT AN-T7 İnşaat Grup Amirliğinde başladım. Öngörülen şehir İzmir’de yerleşilmek üzere, 1974 yılında Erzurum’dan ayrıldık. Derken Askerlik 1977 yılında sıraya girdi. Ve daha sonra 1980 yılında isteğim dışında, hiçte aklımızda olmayan bir meslekte, bankacılıkta bulduk kendimizi. Günler ayları, aylar yılları, kovalarken 1 kızım oldu. Yıl 1986 ‘ya ulaştığı vakit. Mesleğimin 18 yılını İzmir’de tamamladım. Diğer kalan günlerimi, banka müdürü olarak Çanakkale/Ezine ilçesinde ve daha sonrada Tekirdağ merkez’de geçirdim. Çalışma hayatımızda 30 küsur seneyi buldu. Daha sonra emeklilik. Hayatımızın kalan kısmı için şu an yine İzmir’de ikamet e devam etmekteyiz.
Erdal Toygun şiirleri
Sen çatlak zamanlarımda vazgeçilmezimsin, Kapanan ağızların dönüşsüz gidişisin, Her kulun sürtündüğü ömür taşı gibisin, Anlaşılamazsın yakınlardan, uzaklardan.…
Hasrete susamış, sünger gibi ciğerimin içi. Engel olan sadece zar mıydı? Canımın içi. Unutulmak zor mu? Hasret yürekte başlar. Türkü olur, dökülür nağme, nağme notalar.…
Yine mavinin boşluğunda kaldım, Uzandım tutamadım, mor düştü. Sayfalarda kalan, beyaza vardım, Döndüm siyaha, gördüğüm düştü.…
Yokluğun içimde gizlenmiş bir çan eğrisi, Zamana suskun kelimelerin beğenisi, Kaybolmuş yıllara inat içimde sevisi, Hasretin çöllerde buharlaştığı seneler.…
Çaresizim, derinden sızlar yaralarım, Zamansızca yakarışların kurbanıyım. Doyumsuz dönmelerinde vantilatörler, Zamanı soğutmak uğruna tüm ölümler.…