Mavinin Boşluğu
E
Erdal Toygun
0
Altın Yaprak
Yine mavinin boşluğunda kaldım,
Uzandım tutamadım, mor düştü.
Sayfalarda kalan, beyaza vardım,
Döndüm siyaha, gördüğüm düştü.
Sen ey peri, sicim gibi sarı saçlar,
Taptaze bakışlar, oklar arasından.
Mahzun kalmaz, giryan pınarlar,
Belli olmaz hayat, kim olur şadan.
Dertler uçkun, köşe bucak sarmış,
Kol geziyor karabasan, habersizce.
Al başını koy yere, biraz şaşırmış,
Umutsuz bekleyişler ki densizce.
Ne ateşi yanar, ne de dumanı tüter,
Görünen sadece, buharlaşmış baş.
Yalnızlığa itilmiş, sızlayası kemikler,
Toprak değil bu yürek, sanki bir taş.
İzmir - 28.05.2006
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş