Yaz Dörtlükleri

II Her zamanki gibi oldu gene Yalnız kaldığımda kalemlerimle Testiler konuşmaya başladı, perdeler kımıldadı Birazdan ölü annem de gelir dolaba süt içmeye IV Biz onunla yakın şehirlerde büyüdük Ben toz toprak içindeydim, o mandolin çalardı Neriman öğretmenin çok sesli korosunda Çocuktum, üzgün olurdum, saçlarım kıvırcıktı V Kuşlar savruluyor derken ortalığa Gülüyor yan odalarda birileri En yalnız adamıyım Orta Doğu'nun Tanrım kabul et artık şiirlerimi VIII Ömrümüzün çoğu mezarlıkta geçecek Diye şakalaşan eski arkadaş Ne yapıyorsun sen Bandırma’da Ölsek de dinlensek biraz, bana kalırsa 1974