İstanbul Akşamları

Urperir insan aksam golgesi dusunce Bogazin serin sularina,dalar gidersin bir an Neyi dusundugunu bilmeden Zaman çoker ustune agir mi, agir. Gec kalmis cigirtkan bir marti habercisidir soguk gecenin Durur gibi gider, karsi sahile vurmus Camlari bugulu Yenikoy vapuru Goksu, Kandilli derken kaybolurlar yavas, yavas Alacakaranlikta basina uzanir sanki Asiyanin buz gibi, soguk, sekillenmis agaclari On adim otede nefes alirsin basinda martisiyla Orhan Veli için rahatlar; yine de, Bir yalnizlik,bir garipliktir baslar Istanbul aksamlarinda.