Mevsim-i Hazan

Eylül bir deyince aklıma sonbahar gelir Mevsim-i hazanın başlangıcıdır bu yüzden önemlidir İnsan dert küpü olur adeta bu zamanda çıldırır delirir Kırılganlığı artar, alınganlaşır düşünceler birbiri ardınca gider gelir Şehir sonbahar kokar matem soluklar sokaklar Cılız, zayıf, cansız bir hal alır tabiat solgunlaşır ağaçlar Kaldırımlar sarıya keser, yerde gazel olur bir bir yapraklar Eylülle başlayan hüzün nağmeleri her yanı hummalıca sararlar Güz mevsimidir bu mevsim, gözler gittikçe mahmurlaşır nefesler kesilir Her köşe başında üfül üfül yalnızlık rüzgarları eser, duygular dirilir Yüzler donuktur, kaşlar çatık hep gözler nemlidir Dökülen yapraklarda aranır hesaplar, ömür birden kıymetlenir Eylül, sarı yapraklar, sonbahar, elem, hüzün, zaman Hepsi acayip bir kompozisyon insanı duygulandıran, gamlandıran Gece gündüz içimde bir acı var çünkü mevsim-i hazan Bir avuç sarı yaprak var ellerimde şimdi geride kalan Eylül bir deyince aklıma sonbahar gelir Mevsim-i hazanın başlangıcıdır bu yüzden önemlidir İnsan dert küpü olur adeta bu zamanda çıldırır delirir Kırılganlığı artar, alınganlaşır düşünceler birbiri ardınca gider gelir.