Akşam Olunca

Ne oluyor, bir türlü anlayamadım İçim dolup taşarım akşam olunca.. Güneş batar; karanlık sarar dünyayı Aydınlığı yaşarım akşam olunca.. Gerçeklere mutluluk ,umut katarım Acı veren gerçeğe omuz atarım Işık görür ucunda bir yol tutarım Hayallere koşarım akşam olunca.. Bir zamana toplanır ömrün her çağı Anıları eşerim akşam olunca.. Hüzünlerin üstüne vurup bıçağı Yaraları deşerim akşam olunca.. Kabardıkça kabarır sevda denizim Gözyaşım içe akar; dolar genizim Duygularım netleşir, solar benizim Bedenime şaşarım akşam olunca.. Alevlenir ateşi musibetlerin Fırınıda pişerim akşam olunca.. Ümitlerim takılır bahtın taşına Kalkar kalkar düşerim akşam olunca.. Gönlümün gösterdiği yoldan giderim Engelleri koysada kötü kaderim Fikrimin tutsağını azat ederim Zincirleri kırarım akşam olunca.. Ne ilktir batan güneş ne de son bulur Başlar başlar biterim akşam olunca.. Ateşlenen tenimde hüznüm kor olur Buram buram tüterim akşam olunca.. İstedim gönüllere, sevgi ekmeyi Elbetteki dilemem çile çekmeyi Talihsiz dünlerime basar tekmeyi Dertlerimi boşarım akşam olunca.. Kalemim kılıç olur ; sözlerim kalkan Silahımı kuşarım akşam olunca.. Gündüzleri toplarım güzellikleri Sayfalara döşerim akşam olunca.. Günüm bitmez gecenin: iki ,üçüne Sığmaz olur yüreğim beden içine Gönül kervanım kalkıp başlar göçüne Sınırları aşarım akşam olunca.. Depreşir de dertlerim, şahlanır kalbim Yine huzur bulurum akşam olunca.. Tan yerine bırakıp bütün telaşı Başka bir ''Ben'' olurum, AKŞAM OLUNCA...!