Kaldı Bana

Nice insanlar gördüm,bildim,tanıştım Sevgi için didindim,kalpten çalıştım Hiç vefa görmedim ya , öyle alıştım Aklımı aldılar da, baş kaldı bana.. İyilikle yaklaştım hep sömürdüler Yine de kucak açtım kin sürdürdüler Bir tebessümü bile fazla gördüler Bir birinin düşmanı kaş kaldı bana.. İyileri dost bildim, dostluk ettiler Hasret girdi araya, gözde tüttüler Ne de çabuk dönülmez yere gittiler Mezarların başında taş kaldı bana.. Ne acılar yaşadım,ne günler gördüm Yılları katmer katmer sabırla ördüm Ne dert beni öldürdü,ne sefa sürdüm Gözlerimin mirası yaş kaldı bana.. Emek verdim yerlerden yere attılar Üç kuruşa ömrümü, bana sattılar Benim emeğim ile keyif çattılar İçi boş tencerede aş kaldı bana.. İnsanları sıraya çekip dizmişler Sırası gelenlere hak verirmişler Dediler: " Dayın yoksa olmaz bu işler " Benim sıram gelince: Naşş..! Kaldı bana.. El alem aya vardı, taşınmayacak Ayakları yollarda aşınmayacak Neredeyse kendini ışınlayacak Sen böyle geri geri koş kaldı bana.. Sebil olmuş her taraf nimet taşarmış Uyanıklar burada rahat yaşarmış Kullansam da aklımı, beni aşarmış Dolu küpün içinde boş kaldı bana.. Gündüzleri, geceye döndürüyorlar İçimdeki ışığı, söndürüyorlar Karanlığı üstüme sündürüyorlar Güneşin aydınlığı, loş kaldı bana.. Yüreğimden neşeyi zorla söktüler Yaralara ıstırap, keder döktüler Kabus gibi üstüme gelip çöktüler Acılardan zevk almak hoş kaldı bana.. Anlamadım ben kime nettim, neyledim Sözümü dinleyene tatlı söyledim Bilemedim nerede yanlış eyledim Ciğerimi yaktılar döş kaldı bana.. Hep yenildim kadere, hiç yenemedim Şansım ardımdan güldü,ben dönemedim Talih bir deve olmuş; yuh..! binemedim Mutluluğu tatmaya düş kaldı bana.. Doldu, taştı içerim tuttum kendimi Bıraksaydım yıkardım, ömrü bendimi Murada erdirirmiş sabır dendi mi Sıka sıka kırılmış diş kaldı bana.. Heba ettim ömrümü hep eller için Nefesimi tükettim taş güller için Ben ki kum zerresiyim bu çöller için Rüzgarlarda savrulmak iş kaldı bana.. Bolluğun fırınına girip piştiler Öyle hızlı büyüdü ve de şiştiler Hem çok oburlar hem de demir diştiler Kebabı onlar yedi, şiş kaldı bana.. Şehri bile terk etmiş atı alanlar Onların bıraktığı bize kalanlar Uydurdular ye diye türlü yalanlar Kargaların ikramı leş kaldı bana.. Tepemize vicdansız başlar dikildi Yüreklere hep acı , korku ekildi Aklı selim olanlar dara çekildi Ayıklar geçti, gitti keş kaldı bana.. Benim olanı döktüm ben önlerine Onlar kara göründü ak günlerine Benim olanlar kaldı kar yanlarına İki elimde iki , beş kaldı bana.. Ben de sığınacak bir gönül aradım Bedenlerin içinde yürek taradım Umudum yorgun düştü; şansa, muradım Bir hayırsız , vefasız eş kaldı bana.. Seneler onlar için baharmış, yazmış Yandım Allah..! Diyenin, nidası sazmış Vay anam.! bu insanlar sapıtmış, azmış Dört mevsimden geriye, kış kaldı bana.. Gayesi hep yenmektir her pehlivanın Yenilmek te, yenmek te er pehlivanın Vurdum sırtını yere şer pehlivanın Sırtı gökyüzünde tuş kaldı bana.. Arınmışlar hamamda kederden,kirden Havuzları altından; büyük , nehirden Toplamışlar suları dağdan, şehirden Yağmurun suyu ile duş kaldı bana.. Talihin durmaz uçar bir kuşu varmış Şans toplayıp başına bir gün konarmış Talih kuşu bir değil,herkesin varmış Kanatları kırılmış kuş kaldı bana.. Affetmek büyüklüktür; böyle bilirdim Hiç hata etmesem de ben af diledim Büyüklük sizin olsun, affedin dedim Nezaketin cevabı, çüşş ! Kaldı bana.. Hayvanlar anlaşırmış ya, koklaşarak Birbirini tanırlarmış yaklaşarak İnsanlar da anlaşır ya konuşarak Ben konuşmak istedim, ŞŞŞ...! Kaldı bana..