Köşe

Yürüyorum amaçsız Birşeyler bana doğru yürüyor Gittikçe yaklaşıyorum bir köşeye Ve nabzım daha hızlı atıyor Herşey tek bir şeye kenetlenmiş Duyargalar tam teşekkül hazır Dönüyorum köşeyi Az ötede iki sevgili Öpüşüyor şiir gibi Durup uzunca izliyorum Bu 'yabancı filmin'bitişini Neden sonra yalnız bırakılmış Bir bank ilişiyor gözüme Etraf kıyasıya sessizlik Gözyaşları kirpiklere tutunamıyor Kelimelerin önünde binlerce set Beyne kan gelmiyor sanki Düşünceler sus pus Duygular -ama- selden farksız Evet evet sanırım Yine paranoyak aşkımın Yan etkilerini yaşıyorum Bilmiyorum kaç köşeli bu hayat Ve sen hangi köşesinde duruyorsun